Het leven zonder Twitter en Facebook

De meeste van jullie weten ben ik er niet vies van om er een tweet of een nieuwe facebook post er uit te gooien. De afgelopen maanden ben ik daar anders over gaan denken en anders gaan doen. Ik verwijderde mijn Twitter account en een maand later ook nog eens mijn Facebook account.

Twitter is toch wel een van mijn grootste verslavingen ooit te noemen. Naast mijn intense Sims periode van 10 jaar dan. Mijn eerste Twitter account begon in 2006, toen het nog redelijk nieuw was en ik niet goed wist wat ik er mee moest doen. Ik liet het rusten en twee jaar later kwam ik er op terug. Er ging een wereld voor mij open en ontmoette veel nieuwe mensen door Twitter. Mijn eerste account verwijderde ik afgelopen jaar omdat ik er helemaal klaar mee was. Iedereen had een mening en van heel veel dingen trok ik mij te veel aan, belande in discussies etc etc. Ik besloot een nieuw account te maken,  minder van dingen aan te trekken en minder op mijn Twitter account te zitten. Yeah right, dat ging goed voor drie dagen. Daarna was alles weer van ouds.
Beetje bij beetje begon ik steeds meer negatieve tweets te plaatsen en mij ook te mengen in nutteloze discussies waarbij mensen hun mening door je strot probeerde te duwen. En toen was daar opeens de dag dat ik zonder pardon mijn Twitter account verwijderde. Het was een dag nadat je 280 tekens mocht plaatsen (Daar was mijn account een van de gelukkigen van) en ik was het helemaal zat. Tijd voor rust in mijn hoofd en tijd voor rust in mijn doen en laten. De eerste paar dagen waren ontzettend zwaar, dat klinkt echt super overdreven want het is ‘maar iets op het internet’ maar voor mij was het echt mijn wereld en mijn sigaret na de maaltijd. Iedere volgende dag waarop ik niet op Twitter zat begon ik steeds meer te merken dat ik rust in mijn hoofd kreeg en was ontzettend trots toen ik een week niet op Twitter zat. Ik vertelde het dolblij aan mensen die mij aan keken alsof ik gestoord was. Wat is daar nu zo bijzonder aan? Daarnaast begrepen mensen ook niet waarom ik het uberhaupt zou verwijderen? Want je kunt er ook minder op zitten. Ja, dat werkt dus voor mij niet. Het is alles of niets.

Een maand later besloot ik ook om mijn Facebook account te verwijderen, ik had een week er voor al heel veel mensen uit mijn ‘vrienden’ lijst geknikkerd omdat het allemaal mensen zijn die niet hoeven te weten hoe het met mijn leven gaat. En toen begon een paar dagen een belletje te rinkelen, daar gaat Facebook helemaal niet om en verwijderde ik het per direct. Mensen bellen, sms’en of appen maar als ze willen weten hoe het mij gaat. Tot op heden is alleen mijn dichte vrienden kring zo sociaal om te vragen hoe het gaat. Zo zie je maar weer wie je echte vrienden zijn.

Op het moment zijn we twee maanden verder en ik kan je zeggen dat het mij ontzettend goed bevalt. In het begin had ik moeite om wat dingen te regelen met klantenservices, ik had geen idee meer hoe ik dat moest aanpakken. Voor heen deed ik dat altijd via Twitter en als het daar niet kon deed ik het op Facebook. Ondertussen ben ik er achter dat heel veel bedrijven tegenwoordig op Whatsapp zitten of eigen chat programma’s hebben waarbij je met een medewerker kunt praten. Ik heb zelfs een telefoontje gepleegd naar een bedrijf. EEN TELEFOONTJE! Naast mijn werk vind ik het zelf ontzettend schijt om met bedrijven te bellen. Maar naast dit alles heb ik ontzettend veel meer rust gekregen. Ik zit niet meer dagelijks op de NS te bitchen online (wel in mijn hoofd), ik hoef ook niet meer te weten wat jan en allemaal doet, hoef ook niet meer te weten wie met wie nu weer ruzie heeft en ben blij dat ik niet meer zoveel negatieve shit online gooi. Het is zo rustig in mijn hoofd dat ik daar nu niet eens meer tijd voor heb (Nja soms dan, ik ben ook maar een mens) en begin steeds meer positiever te worden voor mijn gevoel.

Mocht je twijfelen of je een van je social media accounts wilt verwijderen kan ik op het moment alleen maar zeggen: doen!

3 thoughts on “Het leven zonder Twitter en Facebook

  1. Ik snap je volledig. Er kruipt enorm veel tijd in. Ik heb het ook al 2 keer gedaan fb gedeactiveerd. 1 keer voor 6 weken en 1 keer 9 weken. Ik ervaarde ook meer rust. Ook meer schrijftijd. En ik denk dat ik het nog wel eens ga doen. Je verhaal is dus heel herkenbaar :).

    1. Wat goed zeg! Hoe is het bij jou zo gekomen? Het klinkt echt super overdreven maar in het begin had ik echt een soort afkick verschijnsel. Nu kan ik me niet eens meer realiseren dat ik zoveel en zó druk was met social media. Wat ik er op moest zetten, hoe ik moest reageren en hoe ik zo perfect mogelijk kon zijn. pff. Perfect zijn.. Niemand is perfect!

  2. Facebook gebruik ik zelf heel weinig en lange tijd had ik de app niet op mijn smartphone – zo keek ik maar een keer per dag op mijn laptop op Facebook. Maar helaas moet ik voor mijn werk verschillende FB pagina’s runnen, waardoor ik de app terug installeerde op mijn smartphone en ik opnieuw veel meer tijd verdoe aan scrollen over mijn tijdlijn, ook al interesseert het me eigenlijk niet. Ik zou ook graag mijn account verwijderen, maar helaas is dat dus geen optie. Heel spijtig, want ik kan me voorstellen dat je zoveel meer tijd overhoudt!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *